matabadmin
تکمیل بزرگراه شیراز–عسلویه وارد مرحله تازه‌ای شده است و بر اساس توافق انجام‌شده، ۱۰۰ کیلومتر باقی‌مانده این محور در حدفاصل فیروزآباد تا جم قرار است با استفاده از ظرفیت دولت، صنعت پتروشیمی و بخش خصوصی تکمیل شود. هدف از این مدل تأمین مالی، تسریع در اجرای پروژه و بهره‌برداری از یکی از مسیرهای مهم ارتباطی جنوب کشور عنوان شده است.
۱۰۰ کیلومتر باقی‌مانده بزرگراه شیراز–عسلویه در دو سال ساخته میشود
بر اساس توافق صورت‌گرفته، اجرای بخش باقی‌مانده محور شیراز–عسلویه در محدوده فیروزآباد تا جم در برنامه قرار گرفته و قرار است این مسیر طی دو سال تکمیل شود.
این بخش از پروژه از نظر ارتباطی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا بزرگراه شیراز–عسلویه می‌تواند ارتباط مرکز استان فارس را با مناطق جنوبی استان بوشهر و محدوده عسلویه که یکی از مهم‌ترین قطب‌های انرژی کشور است، تقویت کند.
تکمیل این مسیر علاوه بر تسهیل تردد خودروهای سواری، می‌تواند برای جابهجایی کالا و ناوگان مرتبط با صنایع انرژی و پتروشیمی نیز اهمیت داشته باشد.
مدل جدید تأمین مالی برای تکمیل بزرگراه شیراز عسلویه
یکی از مهم‌ترین بخش‌های این توافق، استفاده از یک مدل مشارکتی برای تأمین منابع مالی پروژه است. بر اساس مدل پیشنهادی، ۴۰ درصد منابع مورد نیاز از سوی دولت، ۳۰ درصد از سوی پتروشیمی‌های مستقر در عسلویه و ۳۰ درصد نیز توسط شرکت پیمانکاری بخش خصوصی تأمین خواهد شد.
این شیوه می‌تواند بخشی از فشار مالی ناشی از اجرای پروژه‌های بزرگراهی را از منابع عمومی دولت کاهش دهد و همزمان ظرفیت صنایع مستقر در منطقه عسلویه را برای توسعه زیرساخت‌های حملونقل مورد استفاده قرار دهد.
اهمیت این موضوع از آنجا بیشتر میشود که صنایع پتروشیمی و انرژی برای انتقال مواد، تجهیزات و نیروی انسانی به شبکه جاده‌ای مناسب و ایمن نیاز دارند و توسعه زیرساخت‌های حملونقل می‌تواند مستقیماً بر عملکرد این صنایع اثرگذار باشد.
اعتبار مورد نیاز پروژه چقدر است؟
برآورد اولیه نشان می‌دهد برای تکمیل ۱۰۰ کیلومتر باقی‌مانده محور شیراز–عسلویه حدود ۱۱ هزار میلیارد تومان اعتبار مورد نیاز است.
با توجه به حجم سرمایه‌گذاری مورد نیاز، استفاده همزمان از منابع دولتی و ظرفیت مالی صنایع پتروشیمی می‌تواند امکان پیشبرد سریع‌تر عملیات اجرایی را فراهم کند. این موضوع در شرایطی مطرح شده که در استان فارس پروژه‌های متعددی در حوزه راه و بزرگراه در حال اجراست و تأمین مالی یکی از عوامل تعیین‌کننده در سرعت تکمیل آنها محسوب میشود.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، در حال حاضر حدود ۷۰۰ کیلومتر بزرگراه و راه اصلی در نقاط مختلف استان فارس در دست اجراست و برای شتاب‌بخشی به این پروژه‌ها منابع مالی مختلفی از جمله تسهیلات ماده ۵۶ و مطالبات قراردادی در حال پیگیری است.
چرا تکمیل بزرگراه شیراز–عسلویه اهمیت دارد؟
محور شیراز–عسلویه فقط یک مسیر ارتباطی میان دو نقطه جغرافیایی نیست؛ این جاده می‌تواند بخشی از شبکه حملونقل مورد نیاز برای ارتباط استان فارس با منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس را تشکیل دهد.
از یک سو، شیراز یکی از مراکز مهم جمعیتی، خدماتی و اقتصادی جنوب کشور است و از سوی دیگر، عسلویه به دلیل تمرکز صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، حجم بالایی از ترددهای کاری، صنعتی و حمل‌ونقلی را به خود اختصاص می‌دهد.
به همین دلیل، تکمیل این محور می‌تواند پیامدهایی مانند بهبود کیفیت تردد، کاهش زمان سفر، افزایش ایمنی جاده‌ای و تسهیل جابهجایی بار را به همراه داشته باشد؛ البته تحقق این آثار به تکمیل کامل پروژه و بهره‌برداری از مسیر استاندارد بزرگراهی وابسته است.
مشارکت پتروشیمی‌ها می‌تواند الگوی جدیدی برای پروژه‌های راهسازی باشد
ورود صنایع بزرگ به تأمین مالی پروژه‌های زیربنایی در محدوده فعالیت خود می‌تواند یک الگوی قابل توجه برای اجرای طرح‌های عمرانی باشد. در چنین مدلی، صنایع از یک زیرساخت عمومی که برای فعالیت اقتصادی آنها اهمیت دارد حمایت مالی میکنند و در مقابل، دولت می‌تواند منابع محدود خود را میان پروژه‌های بیشتری توزیع کند.
البته موفقیت این مدل به اجرای دقیق تعهدات مالی طرف‌های مشارکت‌کننده و نظارت بر روند اجرای پروژه وابسته است. در مورد بزرگراه شیراز–عسلویه نیز باید دید توافق جدید تا چه اندازه می‌تواند برنامه ساخت ۱۰۰ کیلومتر باقی‌مانده را مطابق زمان‌بندی دو ساله پیش ببرد.
تکمیل بزرگراه شیراز عسلویه می‌تواند ارتباط فارس و جنوب کشور را تقویت کند
با اجرایی شدن توافق جدید، پروژه تکمیل بزرگراه شیراز–عسلویه می‌تواند وارد یکی از مهم‌ترین مراحل خود شود. ساخت ۱۰۰ کیلومتر باقی‌مانده حدفاصل فیروزآباد تا جم، در صورت تأمین به‌موقع منابع و پیشرفت مطابق برنامه، می‌تواند یک گلوگاه مهم در این مسیر را برطرف کند.
این پروژه از منظر حملونقل نیز اهمیت دارد؛ زیرا توسعه محورهای بزرگراهی در جنوب کشور علاوه بر افزایش ایمنی سفرهای جاده‌ای، می‌تواند ظرفیت جابهجایی کالا و ارتباط میان مراکز اقتصادی، صنعتی و بنادر جنوبی را افزایش دهد. در نتیجه، سرعت گرفتن عملیات اجرایی بزرگراه شیراز–عسلویه تنها یک پروژه عمرانی در استان فارس نیست و می‌تواند بر شبکه حملونقل و فعالیت‌های اقتصادی جنوب کشور نیز اثرگذار باشد.
